AKU suah manding chara orang kelia enggau nembiak kemaya hari tu ngadu kaul bebakih sereta bekaban.
Bebakih jeman diatu jauh amai bebida enggau chara aku kelia taja kangau nya enda berubah.
Enti pulai ngagai pengingat 30 taun suba, chara kami bebakih pelaba aku jauh lebih bepengerai, likun sereta gaga.
Kami sekelas bisi 15 iku aja, 12 iku indu enggau tiga iku lelaki, tang iya ke sigi bakih aku amai rambau nya semina empat ke lima iku aja.
Lebuh aku agi mit, kaban enggau bebakih endang enda mayuh, tang kami chukup rapat begulai nyau baka diri menyadi.
Aku agi ingat suba lebuh kami tiga bakih aku bemain belalai, ba bekalang buding sekula.
Kami mega kala kena ukum pengajar bejalai ngena patung niti jematan sekula, nyau tekeliti kulit pala patung.
Agi mit suba aku rindu diau ba buding sekula laban andalka pemakai nyamai ti disediaka sekula.
Nya alai, Hari Satu ngagai Hari Lima aku diau ba buding, Hari Enam enggau Hari Minggu aku pulai ke rumah nulung indai bumai enggau bekebun.
Nyadi, aku mayuh awak begulai enggau bakih di sekula, berandau, betundi sereta ngadu kereja rumah ti diberi pengajar enggau sida.
Kami sigi suah dianu pengajar laban chukup manchal bemain tanah luchak, rindu ngumpul tanah liat, rindu mandi ba sungai, enda nemu jenuh sereta inggar.
Nya alai, aku suah kena ukum pengajar, ukum nyapu blok begunan sekula, ukum nulis karang, ukum nuchi agu sekula, ukum palu rutan, ukum bediri ba luar, ukum ngumpul uras enggau ke bukai.
Lebuh aku kena ukum, bala bakih aku nyadi penyaup, baka nya ga lebuh sida kena ukum, aku deka enggau mantu bekunsi pengesal sereta penyalah.
Kami kala merau matah kemiding ba sungai ngena perau langkan taja enda nemu nyemerai.
Sekali karam perau langkan dikena kami nya ba pengkalan, aku pen lalu tenggelam enggau perau.
Nasip maya nya bisi siku orang bujang benung mandi, iya lalu beguai nangkap buk aku dalam ai sereta narit aku ke atas.
Taja pen napi pekara baka nya, aku agi enda nemu nesal, agi keluar nitih ke bala bakih matah paku, kubuk, changkuk, daun ubi, ngiga tubu enggau ngumpul buah di kampung.
Kami mega rindu ngumpul duit syling ti labuh ba jematan, rindu enchila duit ti labuh ba baruh rumah dikena meli ruti ba kedai.
Diatu semua kami nyau jarang betemu, majak dunya moden, teknologi makin manah, nyau majak jauh ga kaul enggau bala bakih suba.
Nyau nadai agi betundi, begagai, bemain enggau begulai baka suba, nyau sama udah bisi pengidup kediri.
Kami nyau jarang betemu, jarang pulai ke menua, jarang betanya berita enggau bisi ti nadai temu kini penungga agi.
Taja bisi telefon dikena ngaga kangau, tang kaul nya nyau enda baka suba agi.
Sama udah besai, bisi pengidup, bisi ruang bilik sereta jauh.
Nya ti ngasuh mar amai ulih betemu, taja pan sekeda bala bakih aku endang diau ba Kuching.
Nyema dibanding enggau chara orang bebakih jeman diatu, kaul nya bebida laban nembiak diatu udah teleba ngena kereban digital kelebih agi telepon pintar.
Aku meda bala anak menyadi lebuh bebakih, sida bisi ngaga Group WhatsApp endur bepadah maya deka mindah tauka lebuh deka bemain.
Chara nembiak bemain diatu pan nyau bebida, nyau bemain ngena komputer, ngena telepon tauka dikumbai ‘online game’.
Taja tubuh enda begulai, nembiak diatu agi ulih berandau nengah ‘online game’, aku empu enda entu meretika main baka nya tang aku meda bala anak menyadi enggau anak ipar.
Kekadang alit ga ati, meda chara nembiak diatu bebakih, bisi sekeda nya udah nemu bepekit mantaika utai beli apai indai, bisi mega udah nemu ganas lebuh ringat ketegal enda dibelika barang main.
Nya ti ngasuh ati aku chukup alit. Laban agi mit suba, nadai kala mansa ba runding kami bepekit sereta bepintaka utai ba apai indai maya nya.
Ulah bebasaka orang tuai nya jauh tinggi tinggi ari peneka sereta pengingin taja pen ati keran, tang nembiak diatu udah nyelai laban lenyau ulah nya jeman diatu.
Nya alai, aku meransang bala nembiak diatu, bebakih meh enggau ati ti lurus, manah sereta imun.
Bakih ti amat bakih tu mar digiga, semina orang ti amat manah ulih nyadi bakih sampai kitai tuai.
Nuju semua bakih aku agi mit suba, kita semua meruan aku kenang, meruan aku ingat taja pan kaul kitai udah jauh sereta jarang betemu mua.
Ngarap ke kaul kitai meruan belama, terus bebasa ke pangan diri sereta ulih betemu taja pen enda suah baka suba.



